| nutchapon's profileMy s p a c e *~ [GU] NuT...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
April 03 ม.6แระเว้ยกุตอนนี้ ไม่มีรายทาม มานั่งอัพเล่นๆ 55+
เดวต้องไปงานวันเกิดเพื่อนกุแระ
เห้อ ปีนี้ กุก้อขึ้น ม.6 แว้ว
จัยนึงก้ออยากนะเว้ย แต่อีกจัยนึง -*-
กุไม่อยากขึ้นเลยยย กุต้องขยันแร้วเว้ยเห้ย
ขี้เกียดอ่ะ 55+ ทามไงได้ สันดานตั้งแต่เด็ก
เหอๆ เอาวะ ปีสุดท้ายแระ จาทามอารายก้อรีบๆทามซะ
เห้ย ชอบเพงนี้ว่ะ โคดเพราะเลย เคยฟังป่าว 55+
เชื่อไหม - Turn on
ใครจะไปรู้ ว่าใครคนนึงที่ชั้นเคยมองผ่าน
ว่าใครคนนึงที่ชั้นเคยมองข้าม จะมาสะดุดตรงใจของชั้นได้ยังงัย ใครจะไปคิด ว่าใครคนนึงที่ชั้นไม่เคยสนใจ ว่าใครคนนั้นที่มองแล้วข้ามไป จะมากวนใจชั้นให้วุ่นวาย *จะผิดก็ว่าใช่ที่ชั้นละเลยเธอ อาจเรียกได้ว่าเผลอที่ชั้นเองไม่สนใจ ไม่เห็นสิ่งดีดีที่อยู่ข้างๆกาย จะโกรธกันรึไม่ หากรักเธอ **เชื่อไหม ว่าชั้นนั้นรักเธอเข้าแล้ว รักจนเก็บไว้ไม่ได้แล้ว สุดแต่ตัวเธอจะเห็นใจ ส่วนชั้นคงทำได้ ก็แค่บอกตามความจริง หากเธอได้รู้ อย่าโกรธกันเลยที่ชั้นเพิ่งมาบอก อย่าโกรธกันเลยที่ชั้นดูไม่ออก ว่าจริงๆแล้วเธอเองที่ชั้นรอมานาน *,**,** อย่างน้อยตัวของเธอคงดูออก ว่าชั้นรักเธอมากเท่าไร เพราะเว้ยยๆๆ ชอบ 55+
March 11 กลิ่นของความร้าก
October 13 เพงมานเท๋ห์ (เกี่ยวป่าววะ)
ชอบบบ
July 10 ชอบๆๆ มานโดนช่ายย่อย
July 08 วันนี้มานเหงา..มานเส้า ขอระบายหน่อยเห้ออ..พอดี วันนี้กูอยู่บ้านอานะ เพื่อนๆไปเรียนรด.กานหมดเลย
อยู่บ้านไม่มีรัยทำเลย เซงๆ เบื่อๆยังงัยไม่รุ เบื่อๆๆ
เกิดความรุสึก อยากปัยเรียน รด.เลย(บ้าแล้วกู)
แต่จิงนะเว้ย กูเหนเพื่อนๆเขาเรียนกาน แล้ว กูรุสึกอยากปัยเรียนกะพวกมันง่า
คิดถึงพวกมานซิบหาย..(มั่ยเจอหน้ากานวันเดียวเอง สาด เว่อแล้วกู)
พอพวกมานมั่ยอยุ่ รุสึกขาดๆอารัยปัยอย่างหลาย
ขาดคนขัดๆกูตลอดเวลา อย่าง ไอ้พ้อยเงี้ย สาด จวย วันๆขอให้ได้ขัดกู แม่งคงมีความสุขเนอะ..
ขาดตัวฮา ตัวขวางโลก ตัวจอมเว่ออย่างไอ้ไปร์งี้..วันๆขอให้กูได้ฮา ได้ขวาง ได้เว่อซะหน่อย สาด
ขาดตัวคอยซำเติม อย่างไปท์กี้งี้ สาด..เหนช่องหน่อยไม่ได้ ขอให้กูได้ด่าได้ซำเติมสักหน่อย
ขาดคนที่มานทะเลาะกะไอ้ไปร์ อย่างเทรนเงี้ย ..วันๆขอให้กูได้เถียงกาน สาด..ทุกวันเลย หนุกป่าววะ
ขาดคนพูดสลับกันอย่างลูกพี่อ้นเงี้ย 55+ ..เดวกูเดินกลางแม่งถนนเลย..--*555555+นึกแล้วฮาว่ะ
.....ปกติมานคือ (เดวกูเดินแม่งกลางถนนเลย)ช่ายมะ แต่ลูกพี่เขาขอฮา55+
ขาดตัวหมุนหนังสืออย่างไอ้อั้น เชี้ยแม่งชาติก่อนมึงล่อนโรตีขายหรอวะ หมุนอยุ่นั้นแหละ เก่งซิบหาย
....(คือกูหมุนไม่เปนไง อยากหมุนเปน แต่แม่งยาก ขอด่าหน่อย 5555+)
เพื่อนแถวบ้านกูก้อไม่อยุ่กานสักตัว ก้อมานวันธรรมดานี้หว่า...สาด แอบเหงานะเนี้ยกู
เดวกูต้องรอพวกมานกลับมาเตะบอลตอนเยนๆ..สาด เมื่อรัยจาถึงตอนเยนวะ
ว่าแล้ว กูก้อนั่งเล่นเกมรอมานดีก่า.....
สบายจิงเลยกู อยุ่บ้าน นั่งชิวปัยวันๆ นั่งเล่นคอม
เล่นเอ็ม ฟังเพง เล่นกีต้าไปเรื่อย...สบายเนอะกู
หนังสือนี้แทบมั่ยได้แตะ ฝุ่นนี้จับเลย
เดวปีหน้า กูก้อต้องเอ็นแหละ ยังมั่ยรุเลย จาเข้าที่ไหน
ไอ่โน่นก้อมั่ยชอบ ไอ้นี้ก้อมั่ยชอบ เหอๆๆ อนาคตกูจาเปนงัยวะเนี้ย
ใช้ชีวิตแบบเรื่อยเปื่อยปัยวันๆ.... มานก้อสบายเนอะ..
แต่รุสึกเหมือนกูมั่ยมีจุดหมายนัยชีวิตซะที..เซง..
....อยุ่บ้าน.....มั่ยต้องปัยเรียน สบายจิงๆมีความสุขที่มั่ยต้องปัย
แต่จิงๆแล้ว ...กูเหงาหว่ะ --* รุสึกอ้างว้าง หว้าเหว่ยังงัยไม่รุ เหอๆๆ..
รุสึก มานมั่ยเหมือนเดิม มานดูมั่ยมีความสุขยังงัยมั่ยรุ
แบบมานรุสึก ขาดอารัยปัยมั่ยรุ..(มั่ยช่ายเรื่องเรียนนะ)
..มือถือกูตอนนี้ นี่แทบเอาปัยปาหัวหมาได้เลย
แม่งเงียบเหงาซิบหาย วันๆหนึ่งแทบมั่ยมีคัยโทรมา
แต่ก่อนกูนี้พกติดตัวไว้ตลอด อย่างกะลูกกู
ตอนนี้ ...กูวางไว้ไหนวะเนี้ย...จาหาทีต้องเอาเบอร์บ้านโทรเข้า
...นัยหัวกูตอนนี้ มานรุสึกแปลกๆว่ะ.. รุสึกอึดอัดยังงัยไม่รุง่า
มานมั่ยเคยรุสึกเปนอย่างนี้มาก่อนเลย (เส้า)
................
มานก้อเกิดขึ้นตั้งแต่วันนั้นแล้วหล่ะ.....TT................
...............วันที่มานเปลียนชีวิตกูปัยจากเดิม
...............วันที่กูต้องสูญเสียสิ่งสำคันปัย
แล้ว..มานคือ....
..............วันที่คนที่สำคันต่อกู.......มาบอก ลา กูปัย..........
กูยังจำความรุสึกนั้นได้เลย...จัยกูนี้สั่นเลย ไม่ได้เพราะหนาวนะเว้ย
จัยหายสุดๆอ่ะ วิญญาณกูนี้แทบออกจากร่าง.....
กูรุสึกเสียจัยสุดๆอ่ะ มานเจบปวดขึ้นมาจากจัยมากๆเลยว่ะ ...
กูนี้ทั้ง งง สับสน มาก เพราะอยุ่ๆ มานก้อเกิดขึ้นมา โดยที่กูมั่ยได้ตั้งตัวเลยว่ะ
กูยังมั่ยได้ทำใจมาเพื่อรับกับสิ่งนี้เลย....รุสึกเหมือนกูล้มทั้งยืนอ่ะ
กูแทบทนไม่ได้ง่ะ....กูนี้จาเปนจาตายเลย..สาด..หยิบแม่โขงมานั่งแดกเลย
กูพูดจิงๆ ยอมรับเลย ว่ากูนี้ร้องไห้อย่างกะคัยตายยังงัยยังงั้น......
กินข้าวแทบมั่ยลง...ปวดหัว ปวดจัยหว่ะ...
...................
มานก้อผ่านมานานและ กูรุสึกว่าตัวเองเริ่มดีขึ้น(มั้ง) ก้อดีขึ้นจิงๆแหละ
กูอยากกลับมาเฮฮาร่าเริงเหมือนก่อน กะเพื่อนๆที่รักเร็วๆว่ะ
ที่หลายคนเหนกูตอนนี้ ที่กูยังเฮฮาเหมือนเดิม แต่จิงๆแล้ว
นัยจัยกูไม่ใช่อย่างที่พวกมึงเหนหรอก..มานรุสึกอึดดอัดมาก มานเจบปวดมากเลยว่ะ....
ปากดีจิงๆเลยนะกูเนี้ย...ทั้งๆที่เคยบอกกะตัวเองว่า ไม่เปนรัย
เดวสักพักกูก้อเหมือนเดิมแล้วว..--*
หลายครั้ง..กูก้อยังนึกถึงเรื่องเก่าๆอยุ่ กูก้อพยายามมั่ยนึกนะเว้ย
แต่มานยากว่ะ มานทำไม่ได้จิงๆ กูเพิ่งรุว่า กานหักห้ามจัยตัวเอง
มานทำได้ยากมากขนาดนี้ แล้วพอกูนึกทีรัย
มานก้อรุสึกเส้าๆอีก ที่กูต้องสูญเสียคัยบางคนที่มีความสำคันต่อกูมาก
คนที่ทำให้กูยิ้มได้ตลอดเวลา คนที่กูได้ยินเสียงเขาทุกวัน ทุกคืนก่อนนอน
คนที่เฮฮาร่าเริงอยุ่ตลอดเวลา คนที่กูรุสึกถึงรอยยิ้มของเขาได้ตลอดเวลา
คนที่ทำให้กูรุสึกหวั่นไหวเวลามั่ยเจอหน้ากานนานๆ และ..เปนคนที่กู รัก มากที่สุด
..............
เพราะไอ้ความงี่เง่าของกู ไอ้ความมั่ยเอาจัยใส่ของกู ไอ้ความเหนแก่ตัวของกู
ไอ้ความที่กูนั้น ไม่เอาไหน ดูแลคนคนหนึ่งมั่ยได้
กูทำหน้าที่ ของคำว่า แฟนที่ดี มั่ยได้ เพราะ.... กูมั่ยมีสิ่งนี้เลย
กูขาดสิ่งที่ แฟน นั้น ควรมีให้กาน....
การที่กูละเลยสิ่งสำคันหลายอย่างปัย นิสัยเสียของกู
การที่กูไม่ยอมดูแลเขาให้ดี ทำอารัยบางครั้งก้อคิดไม่ทัน ปากไม่ดี
แต่จิงๆแล้ว ..คนๆนี้ไม่ได้ตั้งจัยจาทามร้ายเทอเลยนะ
(ขอโทด)
กูอยากขอโทดสักล้าน ที่ที่ผ่านมา
กูทำเขาคนนั้น ต้องเสียจัย กูทำเขาร้องไห้ กูทำเขารุสึกไม่ดี กูทำเขาอึดอัด
กุรุสึกว่า
ตัวเองเหี้ยมาก เพราะกูไม่รุสึกตัวเองเลย ว่ากำลังทำให้เขาต้องรุสึกอึดอัด
เพราะความมั้ยเอาไหนของกูเลย..กูมั่ยดูแลเขา อย่างที่ชายทุกคนต้องดูแลหญิงที่ตนร้ากเลย
กลับกลาย เขา ต้องมาดูแลกูแทน.... ทุเรดตัวเองจิงๆๆ มัยกูมานมั่ยเอาไหนอย่างงี้วะ
ก่ากูจามารุความรุสึกของเขา มานก้อสายปัยแล้วว กูไม่มีสิดจาแก้ตัวได้อีกแล้ว
เพราะตอนนี้....เขาจากกูปัยแล้ววว
เขาดีกะกูมาก เขาแคร์ความรุสึกกูตลอด ตลอดเวลาเขานั้นให้แต่ความรุสึกที่ดีๆกะกู
ทั้งๆที่เขานั้นร้ากกูขนาดนี้....
แต่กูกลับทำให้เขาต้องเสียจัย เขาก้อทนแล้วก้อ
เกบความรุสึกอึดอัดนั้นไว้โดยที่กูไม่รุตัว ที่ เขานั้น มั่ยยอมบอกถึงความงี่เง่าของกู
ความมั่ยเอาไหนของกู เพราะ..เขามั่ยอยากพูดให้กูเสียจัย เขามั่ยให้กูคิดมาก
เขามั่ยอยากให้กูต้องรุสึกว่า เขาเอากูปัยเทียบกะคัยคนอื่น
.........--*...
เขาดีกะกูขนาดนี้อ่ะ เขาแคร์ความรุสึกกูขนาดนี้แล้ว แต่ดูกูดิ....มั่ยได้รุเรื่องเหี้ยอารัยเลย........
พูดเปนแต่คำว่าร้าก แต่ทำอารัยให้เขาไม่ได้เลย
เขาทนกะกูมามากแหละ มานก้อไม่แปลกที่วันหนึ่ง เขาจาหมดความอดทนนั้น
............สำหรับคนที่มานเหี้ยอย่างกู โดนแบบนี้ก้อสมควนแล้วหล่ะ........TT....
จากนี้ปัย มานคือความจิงที่กูต้องเจอมานต่อปัยในวันข้างหน้า คือ
ต่อปัยจากนี้ กูไม่มีเขาคนนั้นแล้ว กูต้องดูแลตัวเองแล้ว
ไม่มีคัยมาคอยเปนห่วงเราแล้ว ไม่มีคัยที่คอยให้ความรุสึกดีๆกะเราแล้ว
ไม่มีคัยคอยบอกฝันดีกะเราก่อนนอนแล้ว
ไม่มีคัยคอยบอกว่า คิดถึง เราอีกแล้ว และ......
ไม่มีคัยที่จาบอกคำว่า รัก กะเราอีกแล้ว.......
กูต้องทำใจยอมรับความจิง มานเปนสิ่งที่กูต้องทำให้ได้
เพื่อความสบายจัยของทั้ง2ฝ่าย สิ่งที่กูทำได้ตอนนี้ คือ เปนเพื่อนที่ดีกับเขาต่อปัย
เพราะยังงัย เขาเลือกที่จาปัยแล้ว มานมั่ยอาจจาย้อนกลับมาได้ เราก้อต้องปล่อยเขาปัย
เรามั่ยรุวันข้างหน้า มานจาเปนยังงัย..เราอาจต้องจากกานอีกจิงๆก้อได้..
มันก้อคงต้องมีสักวัน..แต่ครั้งนี้ กูรุสึกว่า ตัวเองยังมั่ยได้ให้สิ่งที่ดีๆแก่เขาเลย
กูยังอยากที่จามีเขาอีกครั้ง กูอยากจาดูแลเขาให้ดีก่านี้
แต่..มานก้อนะ มานสายปัยแล้วที่คิดอย่างนี้ เพราะยังงัย
เขาก้อมั่ยกลับมาหาเราแล้วว เขาตัดสินปัยแล้ว...
เขาคิดถูกแล้วล่ะ --*
เพราะถ้าเขาเลือกกลับมา เขาก้อคงต้องเจ็บปวดกะกูอีกครั้ง เขาต้องกลับมาทนกะความแย่ๆของกูอีก
ทนกะความไม่เอาจัยใส่ของกู ทนกะความมั่ยเอาไหนของกูอีก
กูคงดูแลเขาได้ไม่ดีเหมือนเช่นเคย เขาคงต้องเสียจัยอีกอ่ะ เพราะซะนั้น...ตัดจัยซะเถอะกู
ถ้ากูร้ากเขาจิง กูก้อต้องให้เขามีความสุขจิงไหม? โดยปล่อยให้เขาปัยเจอกะสิ่งนั้นในวันข้างหน้า
ให้เขาได้มีชีวิตที่ดี มีความสุขต่อปัย ให้เขาได้ทำอารัยนัยสิ่งที่เขาต้องกานดีก่า
..หั่ยมานจบแค่นี้เถอะนะ...
..............สุดท้ายแล้ว กูก้ออยากจาบอกกะคนคนนั้นอีกครั้งว่า
ขอบคุน สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เทอเคยให้เรามา มานเปนสิ่งที่มีค่ามาก
ตลอดเวลาที่เราอยุ่ด้วยกานมานับปี ตัวเราเรียนรุกานและกาน เราผูกพันกาน
มานเปนความรุสึกที่ดีที่สุดที่เราเคยได้รับ ทั้งหมดนี้ จาเกบปนความทรงจำที่ดีไว้ในจัยตลอดปัย
และ ขอโทด เทออีกครั้ง กับทุกๆอย่างที่เราต้องทำให้เทอเสียจัย ..กับมั่ยเอาไหนของเรา
จากนี้ปัย เราคงต้องปัยตามทางของแต่ละคน ขอให้เทอโชคดีกะทางที่เทอเลือก
อยากให้เทอมีความสุข ..แล้วต่อปัย..เทอก้อคงเจอกะคนใหม่ๆอีกหลายคน..
และคนคนนี้ก้ออยากให้เทอนั้น เจอกะคนที่ดี คนที่ดูแลเทอดี คนที่เทอร้าก และ เขาก้อร้ากเทอ
คนที่ไม่ทำให้เทอต้องเสียจียอย่างคนคนนี้นะ ...
ยังงัย คนคนนี้ ยังเปนห่วงเทออยุ่เสมอ อนาคต มานจาเปนยังงัยมั่นรุ
เราอาจได้เจอหรืออาจจามั่ยได้เจอกานก้อได้ แต่ยังงัย
...........อย่าลืมกานก้อพอ...
....กูเพ้อมาซะนานเลย อย่าปัยสนจัยเลยนะ น้ามเน่าซิบหาย (พิมมาตั้งนานเพิ่งจารุตัว)
จาด่ากูหรือจาว่ากูยังงัยก้อได้....แต่ทั้งหมดนี้..มานคือความนัยจัยของกู (มีปันหาป่าว สาด)
แต่ก้อนะ ขอกูระบายหน่อย มานอึดอัดเว้ย อยากจาพูดออกมาให้หมด
ก้อคนนี้นี้ .......
กูร้ากมากๆเลยนี้หว่า กูมั่ยเคยเพ้อถึงคัยมากมายขนาดนี้มาก่อน....
คนอย่างเทอ มั่ยรุจาปัยหาได้จากที่ไหนแล้ว..คนที่ดีๆอย่างเทอ คนที่เก่งอย่างเทอ
คนที่แสดงออกถึงความเปนตัวตนอย่างเทอ เทอมีหลายๆสิ่งหลายๆอย่างที่คนอื่นของมั่ยมีกาน
คนที่กูร้ากนัยความเปนตัวเทอเอง........ ตลอดชีวิตนี้ ..
กูคงมั่ยได้เจอคนที่เหมือนคนคนนี้อีกแล้ว เพราะคนนี้นั้น มีอยุ่คนเดียวในโลกนี้..(ยังจามาเน่าอีก)
.......
มึงเคยฟังป่าว " รักแท้ดูแลมั่ยดั่ย "ที่แครชร้องอ่ะ เอ้ย..โปเตโต้อ่ะ
นั้นแหละ โดนกูสุดๆ มั่ยมีเพงรัยโดนเท่าตอนนี้แล้ว ........
เอาว่ะ จากนี้ปัย กูจาเข้มแข็งโว้ยยย
กูสันยากะตัวเองแหละ ว่าต่อปัย กูจาเปนคนที่ดีให้ได้ ดูแลคนที่กูร้ากให้ได้
กูจาพยายามมั่ยปล่อยความไม่เอาไหนกู มานเกิดขึ้นอีก .....
กูจารับผิดชอบตัวเองดีๆ เปนผู้ใหญ่ให้มากขึ้น กูจาหนักแน่นเข้าไว้ กูสันยา..
March 26 " อย่าทำให้ฟ้าผิดหวัง "
(ไม่) เจ้าชู้ ... ค๊าบบ
|
|
|
